PÊYAMÊ JI ÖNDER APO BO HÜSEYIN AYKOL: “EW HEVALÊ QÎMETDAR Û REWENDÊK BÛ”

Önder Abdullah Öcalan, di pêyamê xwe ya têkilî da ku bo serdema cenazeya rojnameger û nivîskar Hüseyin Aykol hat şandin, got ku Aykol ji bo wî hevala gelek qîmetdar û rêwendek bû. Öcalan wî wekî “kesekî pir rast û karêser” şîroveyî kir.

Cenazeya rojnamegerê Xebatên Azad, Hüseyin Aykol, ji Nexweşxaneya Sincan ve hat girtin û bo Sahneyê Yılmaz Güney a Belediyeya Çankaya hatin avêtin. Di serdema pêşde biryara pêyamê Önder Apo jî hat xwendin û pêyam ji aliyê Endamê Komîteya Îmralî yê Faik Özgür Erol hate xwendin.

Di pêyamê de ev gotin hene:

**“Em bi kêfxweşiya giran a winda bûna Hüseyin Hoca ne. Serê serefirazî digel malbata wî, rojnamegeriya azad, hevalên şer û hemû kesên ku wî hez dikir, berdest dikin.

Dawiya xwesteya Hüseyin Hoca ew bû ku bi min re rûniştin û gotûbêj bike. Ev xwestek ji bo min pir maneya xweş û qîmetdar bû. Di destpêka 90’an de fursêtek hebû ku em rûniştin û gotûbêj bikin. Heke mirina wî berî demê nebû, ez hewldan dikim ku wî bibînim, rêkeftin pêk bînîm û bi wî re dubare axavtin bikim.

Ew jiyana xwe bo şerê şoreşgeriya navneteweyî dan û ji bo min hevala pir qîmetdar û rêwendek bû. Ew kesekî pir rast û xebatkar bû.

Em jiyana entelektuelê ku dengê rastî bû, rojnameger û şoreşgerê ne qelender bikaranîn winda kirin. Di tevgerê xwe de, bi axaftinê, qelem û durustîya xwe her dem rayedar bû û wekî pêşengê şoreşgerî xuya bû.

Li gözê min ew wek hevalên pir qîmet—wê Gurbetelli Ersöz û Sırrı Süreyya Önder—bû.

Jiyana Hüseyin Aykol rengê lêgerîna rastî û bersivdariya civakî xwe dîtibû. Ew hebû dengê tarî û alîkarê rojnamegeriya azad.

Di şerê azadi û wekhevî ya gelan de jiyana xwe bi bêsî norîn û bi baweriya bêguman dirêj kir û alaya şerê xwe heta dawiyê neçe destê xwe re asteng nekir. Xebat û îdealên wî dê di dilan û bîranînên vê axê de heta her dem bimînin.

Em ê her weha bin, li bendê îdeal, raman û tevgera wî bimînin. Bîranîna wî bi rûmetê dijînin.

Carekê din serê serefirazî û pîrozbahî dikim bo malbata wî, rojnamegeriya azad, hevalên şer û hemû ku wî hez dikir.”

Abdullah Öcalan
Îmralî