TEATRA JIYANA NÛ PIŞTÎ 5 SALAN DÎSA DEST BI XEBATÊN XWE KIR

Teatra Jiyana Nû, ku di bin banê Navenda Çanda Mezopotamyayê (MKM) de dixebite, piştî pênc salan ji nû ve dest bi xebatên xwe yên şanoyê kir. Koma şanoyê demsala nû bi lîstika zarokan a bi navê “Rovî Ji Çiyê Xeyidîye” dest pê kir û ji bo mezinan jî qeydên atolyeyên şanoyê vekir.

Teatra Jiyana Nû, ku di çarçoveya MKM’ê de dixebite, ji bo parastina çand û hunera Kurdî li hember asîmîlasyonê, ji sala 1991’an ve xebatên xwe didomîne. Koma şanoyê bang li kesên ku dixwazin beşdarî atolyeyên dema nû bibin kir.

Xanım Rojbîn Özmen, lîstikvana Teatra Jiyana Nû, diyar kir ku şanoya Kurdî xwedî dîrokeke dirêj e û got ku armanca wan ew e ku di dawiya atolyeyan de berhemeke hevpar û kolektîf derxînin holê.

Özmen bi bîr xist ku Teatra Jiyana Nû di sala 1992’an de, piştî damezrandina MKM’ê, wekî koma şanoyê ya yekem a di bin banê vê navendê de hate damezrandin. Wê got ku ev kom bi ramana “Madem muzîka Kurdî heye, çima şanoya Kurdî jî tunebe?” dest bi rêya xwe kiriye û 34 sal in xebatên xwe didomîne.

Özmen diyar kir ku MKM di pênc salên dawî de neçar ma ku xebatên şanoyê rawestîne, lê îsal atolyeyên şanoya Kurdî ji nû ve dest pê dikin.

DI ATOLYEYAN DE PERWERDEYA ŞANOYÊ DÊ BÊ DAYÎN

Di atolyeyên dema nû de dê dersên lîstikvaniya bingehîn, zanîna sehneyê, laş û tevger, deng û artikulasyon, dramaturjiya bingehîn û dramaturjiya rolê bên dayîn. Her wiha dîroka şanoya Kurdî, dîroka şanoya cîhanê û şanoya gelêrî dê bên nîqaşkirin. Armanc ew e ku di dawiya atolyeyan de bi beşdaran re berhemeke hevpar were afirandin.

Özmen bang li hemû kesan kir ku beşdarî qeydên dema nû bibin; hem kesên amator ên ku dixwazin xwe pêş bixin, hem jî kesên ku tecrûbeya wan a şanoyê tune ye lê dixwazin bi hev re berhem biafirînin.

Özmen bal kişand ser girîngiya afirandina şanoyê bi zimanê Kurdî û got: “Werin em hemû bi hev re di zimanê xwe yê zikmakî, bi Kurdî, şanoyê bikin û berhem biafirînin. Ne li baxçeyê kesên din, lê li baxçeyê xwe biçînin. Sehneyê ya we ye; em ji bo hilbijartinên nû li benda we ne.”